เกมและกิจกรรมยามว่าง

สัมผัสความอบอุ่นของชุมชน


เกมกีฬาและกิจกรรมยามว่างแบบดั้งเดิมเป็นสิ่งที่สะท้อนให้เห็นถึงการอยู่ร่วมกันเป็นชุมชนของชาวมาเลเซีย เด็กๆ ในท้องถิ่นยังคงเล่นเกมและกีฬาเหล่านี้ในตอนบ่ายที่อากาศเย็นสบาย และเป็นกิจกรรมชุมชนที่ละเล่นกันในช่วงเทศกาลต่าง ๆ เช่น ก่อนหรือหลังฤดูเก็บเกี่ยวหรือในงานแต่งงาน

ซิลาด

ซิลาดคือศิลปะการต่อสู้ที่น่าทึ่งของชาวมาเลย์ นอกจากนี้ยังเป็นกีฬาสากลและการเต้นรำแบบดั้งเดิมของมาเลเซียอีกด้วย ซิลาดเป็นศิลปะป้องกันตัวที่อยู่คู่หมู่เกาะมลายูมาหลายศตวรรษ ท่วงท่าการต่อสู้จะลื่นไหลเหมือนสายน้ำเพื่อหลอกล่อให้คู่ต่อสู้งุนงง ตามหลักศาสนาอิสลามเชื่อกันว่า การฝึกฝนซิลาดเป็นการเพิ่มพลังจิตวิญญาณ และเมื่อนำมาผสมผสานกับเสียงกลองและฆ้อง ศิลปการต่อสู้โบราณชนิดนี้จึงนิยมนำมาแสดงในงานแต่งงานหรืองานเทศกาลทางวัฒนธรรมต่างๆ

เซปักตะกร้อ

เซปักตะกร้อหรือเซปักรากา คือกีฬาดั้งเดิมที่ใช้ลูกบอลเป็นอุปกรณ์ในการเล่น ลูกบอลจะทำจากไม้ไผ่หรือบูลูสาน ผู้เล่นจะใช้ส่วนต่างๆ ของร่างกายยกเว้นแขนและมือส่งลูก เซปักตะกร้อแบ่งออกเป็นสองชนิด ได้แก่ ตะกร้อลอดห่วง (บูลาตัน) และตะกร้อข้ามตาข่าย (จาริง) ตะกร้อลอดห่วงเป็นรูปแบบการเล่นแบบดั้งเดิม ผู้เล่นจะต้องยืนเป็นวงกลมและเตะตะกร้อส่งต่อกันให้นานที่สุดโดยไม่ให้ลูกตกพื้น ส่วนตะกร้อข้ามตาข่ายเป็นรูปแบบการเล่นสมัยใหม่ ลูกบอลจะถูกส่งข้ามตาข่ายสูงในสนาม

วาอู

วาอูคือการเล่นว่าวแบบดั้งเดิมที่ได้รับความนิยมอย่างมากโดยเฉพาะในรัฐกลันตัน ชายฝั่งด้านตะวันออกของมาเลเซีย แต่เดิมชาวมาเลเซียจะเล่นว่าวชนิดนี้หลังฤดูเก็บเกี่ยว ตัวว่าวจะมีขนาดใหญ่ บ่อยครั้งที่เราจะเห็นว่าวมีขนาดเท่าคน หรือประมาณ 3.5 เมตร เมื่อวัดจากหัวว่าวถึงหางว่าว ชาวมาเลย์เรียกการละเล่นชนิดนี้ว่าวาอู เนื่องจากรูปร่างของมันคล้ายกับตัวอักษรอารบิกที่อ่านว่า 'วาว' เนื่องจากพวกมันมีรูปร่างและสีสันสะดุดตาเหมือนดอกไม้หรือพืชพรรณในท้องถิ่น ว่าวเหล่านี้จึงสวยงามอย่างน่าทึ่งเมื่ออยู่บนท้องฟ้า

กาซิง

กาซิงคือลูกข่างขนาดยักษ์ที่มีน้ำหนักประมาณ 5 กก. หรือ 10 ปอนด์ และอาจมีขนาดเท่ากับจานข้าว แต่เติม จะมีการเล่นลูกข่างหลังสิ้นสุดฤดูการเก็บเกี่ยว การเล่นลูกข่างชนิดนี้ต้องอาศัยกำลัง การประสานงานกัน และทักษะการเล่น ลูกข่างจะหมุนเมื่อผู้เล่นดึงเชือกที่พันรอบตัวลูกข่างออก ลูกข่างจะถูกปล่อยลงบนพื้นขณะกำลังหมุนโดยใช้แผ่นไม้ที่กรีดตรงกลางเป็นทางยาว จากนั้น ก้มตัวลงต่ำและปล่อยลูกข่างลงบนพื้น โดยให้ลูกข่างหมุนอยู่บนแกนโลหะ หากเล่นโดยผู้ชำนาญ ลูกข่างจะหมุนได้นานถึง 2 ชั่วโมง

วายัง กูลิต

วายัง กูลิต คือโรงละครดั้งเดิมที่ผสมผสานความสนุกสนานของการแสดงหุ่นมือและเสน่ห์ความเรียบง่ายและความฉับไวของการเล่นเงาเข้าด้วยกัน หุ่นที่ใช้แสดงเป็นหุ่นแบบสองมิติ ทำจากหนังวัวหรือหนังควายแกะเป็นลวดลายอย่างปราณีต จากนั้น จึงลงสีด้วยมือ หุ่นแต่ละตัวจะมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่มีลักษณะเกินจริง ด้วยเหตุนี้ หุ่นวายัง กูลิตจึงเอกลักษณ์ที่โดดเด่นและแตกต่างจากหุ่นกระบอกชนิดอื่นๆ ผู้เล่นสามารถขยับแขนของหุ่นได้ ในการแสดงจะมีเพียงผู้เล่าเรื่องคนเดียว เรียกว่า ต็อกดาลัง โดยเรื่องที่แสดงนำมาจากวรรณกรรมโบราณของอินเดีย

คองกัก

คองกักเป็นเกมคิดเลขที่เล่นโดยผู้หญิงในยุคโบราณ ในอดีต อุปกรณ์ในการเล่นมีเพียงหลุมบนพื้นดินและเม็ดมะขามเท่านั้น ปัจจุบัน อุปกรณ์ในการเล่นถูกดัดแปลงให้อยู่ในรูปของบล็อกไม้แข็งทรงรี เจาะหลุมเป็นสองแถว แต่ละแถวอาจมีห้า เจ็ด หรือเก้าหลุมก็ได้ ที่ปลายบล็อกไม้ทั้งสองด้าน จะมีหลุมหนึ่งหลุมเรียกว่า "บ้าน" ผู้เล่นจะต้องใช้เปลือกหอย ก้อนหิน ก้อนกรวด หรือเม็ดมะขามในการเล่น และต้องมีผู้เล่นสองคน

เซปัก มังกิส

เซปัก มังกิสคือกีฬากลางแจ้งที่มีเอกลักษณ์แตกต่างจากกีฬาชนืดอื่นๆ เล่นโดยผู้ชายบาจาวและอิรานุนในรัฐซาบาห์ ผู้เล่นจะยืนล้อมวงและหันหน้าเข้าหากัน และพยายามเตะลูกให้ถูกช่อดอกไม้ที่แขวนไว้บนยอดเสาสูง 10 เมตร ผู้ชนะจะได้รับรางวัลเป็นเงิน ของขวัญ หรืออาหารที่อยู่ในช่อดอกไม้นั้น